In de haast onuitputtelijke reeks van ikzelf en mijn eetlust een beeld van na de maaltijd. Aan tafel heb ik graag zelf iets in handen, voor het geval papa of mama wat afgeleid zijn en het eten niet snel genoeg in mijn mond wordt gestoken. Ik schep dan zelf met de lepel en mik de volle lepel in mijn mond. Eenmaal bordje leeg, neem ik die lepel over en begin ik een pokkeherrie te maken. Zelf heb ik graag veel lawaai en wat drukte. Da’s goed voor papa, want dan kan hij zijn muziek ook in mijn bijzijn spelen.
Vandaag ben ik met papa, mama en mijn kameraad Victor naar de Bozar in Brussel geweest. Het leuke was al dat we met de trein gingen en ik nog eens goed naar de sneeuw overal kon kijken. In de Bozar gingen papa en mama naar iets anders, maar ik en Victor mochten gaan trommelen. We hadden daar ook heel veel plaats om rond te crossen.
Uit de onuitputtelijk reeks van ik die zelfstandig probeer te eten vandaag een plaatje terwijl ik kijk wat er aan mijn hand is blijven plakken. Vandaag mocht ik zelf met de lepel aan de slag, want papa heeft nieuw speelgoed en vond het moment geschikt (ik zat stil) om het uit te proberen. Ik ben weer wat ziek geweest, maar voel me nu al terug beter.
Van Sint-Maarten heb ik een fototoestel gekregen en nu moet iedereen van mij op de foto. Ik kan er ook foto’s mee bewerken. Raad eens wie hier mijn slachtoffer is geweest.
’s Vrijdags na het schoolzwemmen wordt Renaat door zijn opa van school gehaald.
Papa: “Hoe was ‘t zwemmen, jongen?”
Renaat: “Goed”
Papa: “Was ‘t water nat?”
Renaat: “Ja.”
Renaat: “Waarom vraag je dat, papa? .Opa vroeg dat ook”
Ik heb het te druk met Sint-Maarten en zijn feesten en zijn speelgoed. Ik kom zo snel mogelijk met nieuwe berichtgeving en eigen fotomateriaal.
